Afscheid nemen
en loslaten
door dierenmedium Virginie
Als een medium voor dier en mens maak is veel mooi dingen mee. Afscheid nemen en loslaten hoort bij het leven en kan op een mooie manier gebeuren zoals u in mijn volgende praktijkverhaal kunt lezen.
Veel mensen zijn heel erg begaan met het wel en wee van hun huisdier, dat ook meetelt als een volwaardig gezinslid. Een tijd geleden belde op maandagochtend een vrouw op die met haar terriër van 10 jaar al overal geweest was, maar niemand kon echt goed vertellen wat het dier nu precies mankeerde.
Ik vertelde haar dat ik geen dierenarts ben, maar een medium die de energie van het dier voelt. Door me te verbinden met de energie van de hond kan ik voelen wat de hond voelt.
Ze stuurde mij een foto van de hond en ik sprak met haar een dag en tijdstip af om mijn bevinden aan haar te vertellen.
Ik had de foto voor me liggen en ik leg altijd mijn handen op de foto en ga dan de energie voelen.
Voordat ik dit doe stem ik mezelf af op de bron van eeuwig licht en energie. Het eerste wat mij gelijk opviel was de enorme stekende pijn in mijn keel. Alles wat het dier voelt, voel ik in mijn eigen lichaam en als dat niet gebeurt dan vertelt het dier zelf mij waar hij pijn heeft.
Brok in de keel
Deze hond had zo weinig energie en veel pijn in zijn keel. Het voelde heel duidelijk alsof er een brok in de keel zat. Ik kreeg het ook heel benauwd en voelde me misselijk worden.
Mijn geleidegids vertelde me dat de nieren van de hond niet goed functioneerden. Het lieve dier was ziek en had medische hulp en healing nodig. Ik gaf de hond gelijk een healing op afstand om zijn energie beter te laten stromen en vertelde de vrouw wat ik gevoeld had bij haar hond en adviseerde haar naar een dierenkliniek te gaan voor verder onderzoek. Ook vertelde ik haar dat de hond pijnstilling nodig had en hoogstwaarschijnlijk een antibiotica kuur voor de ontsteking in de keel en dat het aanvoelde alsof er brok in de keel zat.
Ze was wat verbaasd dat ik de pijn in de keel voelde. De hond had wel wat bulten in de neus, maar de keel?
Een week later belde ze me met de mededeling dat de hond inderdaad diverse tumoren in haar keel heeft en ook een ontsteking. Alles wat ik in mijn consult met de hond heb gevoeld klopte.. Ze vroeg me of ik de hond nog een keer een healing wil geven, omdat ze er zo slecht aan toe was.
Liefde en trouw
Toen ik me weer afstemde op de foto voel ik een heel moe en ziek dier, maar ook een hond met veel liefde en trouw aan de baas.
De hond wilde nog niet opgeven en vocht om te blijven. Ik voelde de levenskracht van zijn ziel. Wat is dit toch prachtig als mens en dier zo met elkaar verbonden zijn.
Ik vertelde de hond dat het goed is om te vechten, maar als hij voelt dat het niet meer gaat ze ook het leven mag loslaten.
De vrouw heb ik nog meerdere keren aan de telefoon om haar ook te laten begrijpen dat het leven van haar hond waarschijnlijk tot een einde gaat komen. Ik gaf de hond nog een aantal keer healing en waardoor ze rust in zichzelf vond. En vertelde me klaar te zijn om het leven los te gaan laten.
Haar bazinnetje besluit om de lieve trouwe terriër thuis door de dierenarts te laten euthanaseren. Ze vraagt aan mij of ik haar lieve hond wil begeleiden naar het licht als het zover is. Ik krijg een telefoontje dat het infuus aangebracht wordt en ik stem mij af op de hond en de bron van licht en liefde.
De hond slaapt al heel snel. Ik merk dit in mijn lichaam, ik word heel zwaar en sloom en ik voel het stoppen van de ademhaling.
Ineens is daar een groot wezen van licht, een engel. Die pakt de hond op en neemt haar mee naar de andere wereld. Het licht is er ook om het baasje te troosten en rust te brengen.
Ik zie de hond in een groener dan groene weide en ze blaft een paar keer om me uit te dagen om te spelen met een bal. Er is ook een andere terriër van dezelfde soort en ze rennen achter elkaar aan over de speelweide.
De hond is blij dat ze over is en heeft het lichaam en leven los gelaten. Toen de vrouw me later belde, vertelde ik haar wat ik heb gevoeld en gezien. Ze beaamt dat de hond heel rustig was en snel was overleden. De andere terriër die ik had gezien was haar vorige hond die lang geleden was overleden.
Ze huilde van verdriet en van blijdschap, want het is ook een geruststelling dat haar lieveling geen pijn meer had. Eindelijk kon de hond weer zijn zoals hij altijd was geweest en rennen en spelen. De eigenaresse had ook het licht gevoeld tijdens de euthanasie van de hond en ze was daardoor rustig gebleven en voelde zich getroost.
Het was voor mij ook een bijzondere ervaring en ik was tevreden over hoe ik als medium had mogen werken. Een schakel tussen dier en mens, en de geestenwereld.
